می شناسمت ?
                        بهتر از خودم !!!
می شناسیم ?
                        بهتر از خودم !!!

در حریم بارگاهِ نور تو
                                 از تو جز صفا و لطف دیده ام ؟!؟

در جهان کوچک تو و ? بزرگ تو ?
از من ضعیف و خوار
                               جز شکستن حریمها دیده ای ؟!؟

ای عزیز دوست دار من
تو را به حق آن صفای کودکی
                       شیر خوارگی? سه سالگی
                                         پاکی و لطافت  پنج سالگی
تفقدی ? عنایتی
ترحمی ? اشارتی

در این جهان نکرده ام به جز خطا
دل نبسته ام به آن جهان و این جزا
در دلم ... نوری از ته دلم برق می زند
بار ها تو گفته ای
در سه ده شبی ز ماه نور
ماه روزه و توجه و حضور
باز هم بیا به سو ی من عزیز
دل بکن از این همه گناه و اشتباه ریز ریز .

توبار ها گفتی و نیامدم

و باز هم روز دیگری ... گناه دیگری ...

و بعد از آن تزرع و دعا ...
باز هم ??? گفتم ای خدا ? خدا ...
درک و فهم و عقل و دین ما به فضل توست
دیده ام به بذل توست
                              مرا به عدل خود مگیر...
به حق نازدانه علی مرتضی
                         ابن کوچک رسول مصطفی

بار دیگری ? لطف خود ? تو شاملم نما...

( سکوت ... سکوت ... سکوت ... )

ناگهان قلم گریست ? ناله کرد ?
جوهرش که ریخت ? قلم گریخت .

گفتمش کجا !!! بیا !!!
تا قلم زنم برای این خدا
                                 تا ببخشدم ? تا پذیردم .

گفت: ترسم از عذاب او
ترسم از عذاب سوزناک او
                                     که در بغل بگیردم مرا ? کنار خشم او به تو

گفتمش شنیده ام  ز پیر خود
گر کسی نبود شامل بخشش خدای
در سه ده روزه ی ماه رحمت و صفای
گو برو از این دیار
                          رو به سوی کوی یار
گفتمش : کجا روم ؟؟؟
                              این جهان همه برای اوست...

گفت : سوی خانه اش

* ( می خواستم در باره عرفه چیزی بنویسم? اما تا همین جا بیشتر نیومد. اگه قبل از عرفه باقی شو نوشتم ? حتما میذارم تو وبلاگ. شما هم اگه زحمت بکشید و کمک کنید و خط بدید ممنون میشم )

یا ابا عبد الله الحسین ادرکنی